ALLEEN
zwijgend zit ik uit het raam te turen mij gedachte maken over uren tranen lopen over mijn wang een raar gevoel in me keel
het is allemaal even wat te veel mijn knuffel komt tot leven en wordt getroost door zijn zachte vacht mijn beste vriend van de nacht ik voel me alleen net een steen stil in de kou verdriet om jou sommige begrijpen er niets van en laten me in de kou staan of gewoon weggaan dat voelt niet fijn ik wil helemaal niet alleen zijn
Geen opmerkingen:
Een reactie posten