Gemis
Geen hap door me keelme ogen vol tranen
Het was mooi
het was fijn
En toch zal het dus niet zo zijn
Angst houd jou in de macht
Teveel in je hoofd
geloof je je eigen gedachten
en blijf je
onze liefde ontkrachten
Je was in het nu
kon gewoon ervaren
Maar ik kwam te dichtbij
het voelde te goed
Dit maakte je angstig
en zo verloor je je moed
Om maar niet
te hoeven voelen
Of kwetsbaar
hoeven te zijn
Zette je mij daarmee
ineens op de zijlijn
Het doet zeer
jou zo te zien
Maar om je te verliezen
ook nog eens bovendien
Ik durf niet te hopen
op ooit nog misschien
Geen opmerkingen:
Een reactie posten