ik begrijp er allemaal niets van de tranen blijven stromen over mijn wangen zoveel verdriet dat doet pijn het bezorgd hoofdpijn en misselijkheid ik zie voel alleen maar de tranen maar ja wat kan jouw dat allemaal schelen je bent net als zovelen om weg te rennen dit gaat echt nooit wennen jij bent nu boos en ik een domme doos in al die tijd dat ik je ken ben ik van je gaan houden nu hoef ik dat niet meer voor me te houden maar het fan zijn zal nooit ophouden hoop dat je me ooit vergeeft ik ben gewoon dom dat ik nog steeds om je blijf geven het spijt me dat ik je zo lief vind de tranen beginnen weer hoop op je terug keer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten