donderdag 12 maart 2020

zomaar een gedichtje


 Zomaar een gedichtje

de maan gaat weer onder maar we krijgen een prachtige zonsopkomst met een mooi dag in aankomst de vogels die hun liet fluiten jammer het is nog erg fris buiten de rust die de ochtend heeft en me dat een fijn gevoel geeft en me helemaal op fleur  ruik de voojaar,s geur de bloemen en struiken stralen weer met hun mooi kleur ik heb dan ook nooit een ochtendhumeur vertrouwende laatste paar weken vind ik het moeilijk om mee te gaan maar heb ik het gevoel  dat je me niet helemaal vertrouw dit is wat ik al jaren kenden  maar ik vind je zo lief waarom zijn er mensen zo op tegen ik ben best een beetje bang want ken je nog niet zo lang hoe kan je me vertrouwen winnen geen idee wat ik moet vinden wil jouw als persoon niet kwijt dat is gewoon een feit

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Internet vriend

 Op Facebook kwam ik in gesprek toen merkte ik dat we het goed kunnen vinden we hebben een klik met al het getik we chatten veel gezellig ge...