Eenzaam gevecht
Een ziekte met een naam
maar het heeft geen gezicht
wat het bij mij heeft aangericht
De vermoeidheid het verdriet en de pijn niet worden begrepen in de wereld Ik lach en doe vrolijk
Omdat ik niemand er mee tot last wil zijn want dat is helemaal niet fijn
het sloopt me van binnen
het is een lang en eenzaam gevecht Ik heb familie en een paar lieve twitter instagram vrienden
En me huisdieren zij kennen mijn grootste wens zij luisteren en steunen mijn wat ze zien van mijn is hoe ik echt ben waar velen van weg ren omdat te ingewikkeld ben 😔
Geen opmerkingen:
Een reactie posten